ه‍.ش. ۱۳۹۲ اردیبهشت ۲۳, دوشنبه

- گالیور در میان لی لی پوتی ها

گالیور سیاست نظام خودش را وسط بازی انتخابات لی لی پوتی ها انداخت و یک سرگرمی الکی را تبدیل به یک بازی جدی کرد. گزینه های پیش رو کمی متنوع شده اند. اگر هر کدام از مردان رییس جمهور تایید صلاحیت شوند احتمال بیرون کشیده شدنشان از صندوق بسیار زیاد است چرا که محمود نشان داده که برای رسیدن به منظورش هر کاری ( بله هر کاری!!!) می کند. ولی اگر این اتفاق نیوفتد یک آدرنالین قبل از انتخاباتی خواهیم داشت و تماشای واکنش های دیدنی محمود! ( آخ جون ) 
اما از جناح مقابل تقریبا هیچ کدام از کوتوله های باقی مانده زیر بیرق نظام ( معمولن آدم های ناشی در اواخر بازی برگ به درد بخوری برای رو کردن ندارند) در حد رقیب قدیمی نیستند و در مقابله ی دو یار قدیمی (!) بازی به میزی بالاتر از صندلی ریاست جمهوری کشیده می شود و در صورت بازی عادلانه احتمال برد هاشمی بیشتر است هرچند که ورودش به این بازی به نفع رقیب بوده! 
و اما بیاییم و بهترین ها را بررسی کنیم. بردن هاشمی خوب است به شرطی که  در صورت گرفتن صندلی  ریاست جمهوری چند کار اصلی بکند : اول اینکه جناح رقیب را یا حذف کند یا آنقدر ضعیف کند که نتواند عرض اندام کند. به عبارتی قانون اساسی را که خودش دست کاری کرد اصلاح کند.
دوم اینکه درگاه های اطلاع رسانی را آزاد کند. بخش زیادی از ضرباتی که این مردم و این کشور در طول چند دهه اخیر خورده ناشی از جهل عوام بوده. خریدن آحاد مردم با ماهی 40-50هزار تومان ناشی از عدم اطلاع مردم است و تنها راه نجات کشور که می تواند از این پیر سیاست در وا پسین سالهای عمرش قهرمانی تاریخی بسازد بالا بردن سطح آگاهی عمومی و خشکاندن ریشه ی خرافات و جهل است.
 باقی کار را خود هاشمی خوب بلد است. اینکه چطور سیاست خارجی را مدیریت کند یا اقتصاد را نجات بدهد و غیره. و اما اگر قرار است هاشمی این دو شرط را نتواند اجرایی کند و 8 سال سوپاپ اطمینان دوران اصلاحات را تکرار کند همان بهتر که مردان رییس جمهور بیایند و کار را یکسره کنند. باقی اتفاقات همه به نوعی از همین چند مسیر اصلی نشات می گیرند.

پ.ن : وقتی حال و هوای مملکت سیاسی می شود نمی شود یک پست انتخاباتی ننوشت ولی این تنها نظر و تحلیل نگارنده است و قول می دهم ، قول می دهم ، قول می دهم دیگر از این انتخابات ننویسم!

هیچ نظری موجود نیست: