ه‍.ش. ۱۳۹۰ مرداد ۲۳, یکشنبه

- مناسبت

دوستی میگفت : فردا عقد خواهرم است.
من : وسط ماه رمضون؟ چه عجله ایه !!
-: خب فردا تولد امام ... هست. گفتن که مناسبت داشته باشه.
تا حالا کسی از خودش پرسیده که تولد این همه آدم بجز امامان و مقدسین ، که اتفاقن بخش زیادی از آنها نه تنها آدم های خوبی نبوده اند بلکه جنایتکار بوده اند چه روزی بوده است؟ نکند در این چرخش ماه و روز، و در این عقب و جلو کشیدن  ساعت اتفاقن تولد چنگیز مغول یا شمر بن ذی الجوشن مصادف بشود با مثلن روز ختنه سوران پسر حاج آقای محل و ناخواسته خلق الله در این روز منحوس به شادی و پایکوبی بپردازند یا مثلن مبنای تاریخی شمسی سالروز مرگ فلان شخصیت دینی هم زمان بشود با فلان عید مذهبی و تریلی بیار و باقلوا بار کن!
خلاصه که ما نفهمیدیم چرا باید برای انجام کاری در روز خاصی دنبال مناسبت بگردیم . روز حاصل گردش زمین به دور خودش است و فرقی نمیکند دور چندمش باشد! اصلن در این اتفاق فیزیکی و نجومی مگر فرقی می کند که چه روزی چه کاری انجام شود. خود نفس کار در برخی موارد یک قرار داد نسبی است حالا مناسبت پیدا کردن برای آن دیگر کار مسخره تریست. مثلن تا قبل اینکه ادیان و قوانین به شکل متمدن بروز پیدا کنند نسل بشر بر اساس اصول دیگری ازدواج میکرده و ما فرزندان همان زاد و ولد ها هستیم. اگر قرار است روشی بجز روشهای امروزین و روشهای دین مدار منجر به فرزندان حرامزاده شود که خب همه ما یک رگمان...(استغفرالله)
خلاصه که وقتی وارد این قرار داد های نسبی می شویم می بینیم تمام این ها قول و قرارهای خودمانیست برای انجام راحت تر برخی کارها و زندگی منظم تر و قاعده مند تر.تا اینجای قضیه نتنها اشکالی ندارد بلکه در برخی موارد ضروری و مفید به نظر میرسد. ولی وقتی روی برخی از این مناسبتهای قراردادی تعصبات کور و بی دلیل به وجود می آید آنگاه می شود به عنوان یک ناهنجاری مورد بررسی قرار داد.مصادیق آن هم در فرهنگ و آداب و رسوم تک تک ملل و اقوام قابل مشاهده است و در جامعه خرافه زده ما بسی بیشتر.
بهتر است بعنوان انسانهای صاحب اندیشه کمی در این روابط و مناسبات تعمل و تعقل کنیم و خرافات را از فرهنگ روزمره مان حذف کنیم.

هیچ نظری موجود نیست: